نكرده باشد ، و آن كه اراده را « ميل تابع اعتقاد نفع » دانسته است ، ايضا به وجهى ، درست است . و انفكاك بعضى از اين معانى از بعضى ، در حق انسان ، با اتحاد آنها در حقّ خداوند سبحان ، منافات ندارد و بودن قدرت در حقّ ما عين قوت امكانيه و استعداد بعيد ، با بودن آن در حقّ خداى تعالى عين فعليت و ايجاب ، منافات ندارد . « 1 » چنان كه مشيت و اراده ، در مقام احديت ، اتحاد دارند كه مشيت بعينها از حيث احديت ، ارادهء ذاتيه است . و تفصيل آن را در شرح قيصرى بر اول فص لقمانى فصوص الحكم طلب بايد كرد . « 2 »

--> ( 1 ) . الهيات اسفار ، فصل 7 ، موقف 4 ، ج 3 ، ص 76 ، ط 1 ؛ و آخر فصل 7 ، مقاله 8 ؛ الهيات شفاء ، ج 2 ، ص 597 ، ط 1 . ( 2 ) . ص 430 ، ط 1 .